عاقبت شور و شعور حسینی ، چیزی نیست جز شهادت

قلم برخیز سر در پیش گیریم
بیا از فرط این خجلت بمیریم
چه مردانی از این وادی گذشتند
شبی رفتند و دیگر بر نگشتند
چه مردانی ! قلم یاداوری کن
میان ما و ایشان داوری کن
کجا مانند ایشان می توان یافت
کجا مردی پریشان می توان یافت
همه در بند آب و نان اسیریم
حقیر اندر حقیر اندر حقیریم
شهیدان فکر آب و نان نکردند
خدای خویش را پنهان نکردند
در هفت آسمان را باز کردند
در آن سوی زمان پرواز کردند

 

مردمان این روزگار سخت از مرگ می ترسند و بنابراین شنیدن این سخنان برایشان دشوار است

اما حقیقت آن است که زندگی انسان با مرگ در آمیخته است و بقایش با فنا

پیش از ما میلیاردها نفر بر روی این کره ی خاکی زیسته اند و پس از ما نیز.

اگر مولا علی علیه السلام می فرماید:

« والله ابن ابی طالب با مرگ انسی آن چنان دارد که طفلی به پستان مادرش.»

این انس که مولای ما از آن سخن میگوید چیزی فراتر از مرگ آگاهی است؛ طلب مرگ است
طلب مرگ نه همچون پایانی بر زندگی. مرگ پایان زندگی نیست. مرگ آغاز حیاتی دیگر است؛ حیاتی که دیگر با فنا و مرگ در آمیخته نیست. حیاتی بی مرگ و مطلق.
زندگی این عالم در میان دو عدم معنا می گیرد؛

عالم پس از مرگ همان عالم پیش از تولد است و انسان در بین این دو عدم فرصت زیستن دارد. زندگی دنیا با مرگ در آمیخته است؛

امروز در مجالس و سخنرانی ها جای زیبای شهداء خالیست و یا اگر هم هست ، از آن بوی ریا و تظاهر می آید،خدایا تو را به حق شهداء ما را درزمره متظاهرین و ریا کاران قرار مده و توفیق شفاعت آن بزرگ مردان و آبرو مندان رانصیبما بگردان

مي‌خواستم كلمه شوم


شمعي روشن مي‌كنم و بر تخته سنگي كنار دريا قرارش مي‌دهم و در كنار تخته سنگ مي‌نشينم و به شمع خيره مي‌شوم و گوش خو

د را به موسيقي امواج مي‌سپارم.

شمع و دريا، زير آسمان پرستاره، در دل ظلمت بي‌پايان شب و من دلسوخته بيقرار، همراه شمع مي‌سوزم و به دنبال او اشك مي‌ريزم

و با امواج دريا به بي‌نهايت مي‌روم و تا ستارگان دور آسمان صعود مي‌كنم و دركهكشانها محو و نابود مي‌گردم...

چه احساس عجيبي! چه تجربه زيبايي! چه نماز مقدسي! چه عبادت عميقي! چه عشق‌بازي سوزاني! چه شب قدري! چه معراج و صعودي و وحدتي!

خدايا! تو را شكر مي‌كنم كه از قفس جسم، آزادم كردي. از زير فشار كوههاي غم نجاتم دادي. از ميان توفانهاي ظلمت و جهل و كفر بيرونم كشيدي. از گردابهاي خطرناك سقوط و يأس و پژمردگي و ذلت و مرگ نجاتم دادي.

خدايا! تو را شكر مي‌كنم كه قلبم را با سوزش شمع، هماهنگ كردي. ديدگانم را به قدرت اشك، حيات دادي. روحم را با وسعت آسمان بي‌پايانت به نهايت، اتصال دادي.


مرگ به سراغم مي‌آيد: آنقدر آرام و مطمئن به او نگاه مي‌كنم كه گويي خضر پيغمبرم

رگبار گلوله به سويم جاري مي‌شود، آنقدر خونسرد و محكم مي‌گذرم كه گويي رويين‌تنم

مردان جنگ ديده در برابرم به خاك و خون مي‌غلتند، آنقدر عادي تلقي مي‌كنم كه گويي قلبم از سنگ است

كودكان تيرخورده از درد ضجه مي‌كنند. مادران داغ ديده فرياد مي‌كشند، زنان بيوه شيون مي‌كنند، اما من گويي احساس ندارم و رحم و شفقت در من وجود ندارد

در عين حال نمي‌توانم مورچه‌يي را بيازارم. نمي‌خواهم دشمني كه قصد حيات من كرده است، از پاي درآورم

در برابر لرزش يك برگ، دلم مي‌لرزد، در مقابل اشك يتيم، آب مي‌شوم. چشمك يك ستاره، قلبم را به خود جذب مي‌كند

نسيم سحري روحم را به آسمانها مي‌برد. اين لطافت با آن خشونت، چگونه جمع شده است؟

! خودم در تعجبم

خدايا! از من سندي اگر بطلبي، قلبم را ارايه خواهم داد و اگر محصول عمرم را بطلبي، اشك را تقديمت خواهم كرد.

خدايا! وجودم اشك شده است. همه وجودم از اشك مي‌جوشد، مي‌لرزد، مي‌سوزد و خاكستر مي‌شود. اشك شده‌ام و ديگر، هيچ. به من اجازه بده كه در جوارت قرباني شوم و برخاك ريخته شوم و از وجود اشكم، غنچه‌يي بشكفد كه نسيم عشق و عرفان و فداكاري از آن سرچشمه بگيرد.


من، زاده توفانها و موج درياهايم.

من حيات خود را مديون آتشفشانها و صاعقه‌ها هستم. آنگاه كه توفان خاموش شود و دريا آرام گردد، ديگر اثري از من وجود نخواهد داشت...

خدايا! مي‌خواستم كه سر بر آسمانت بگذارم و زارزار بگريم تا همه عقده‌هاي فشرده شده در ضمير ناله خودم را آرام كنم.

ناگفتني‌هاي فراوان داشتم كه مي‌خواستم با تو در ميان بگذارم

رازهاي نهفته، نيازهاي سوزان دروني، آه‌هاي زنداني، ناله‌هاي فشرده شده، همه‌ وهمه را مي‌خواستم با تو بازگو كنم.

آرزو داشتم كه لوح وجودم را در برابرت باز كنم و با سيلاب اشك، همه ناپاكي‌ها را بشويم تا همچو طفلي نوزاد، پاك و درخشان و معصوم گردم

و از همه آلايش‌ها آزاد شوم و قلبم آيينه تمام‌نماي حقيقت گردد و روحم به ملكوت اعلي بپيوندد.

در ميان طوفانهاي ظلمت، چشمان خسته خود را به نور بگشايم، زير دندانهاي اژدهاي مرگ، به فرشته رحمت متوجه شوم، تلخي شكنجه و درد و عذاب را كشش روح و خاطره‌هاي زيبا، شيرين و لذتبخش كنم.

مي‌خواستم به دريا روم و قلب مالامال [از] دردم را به امواج خروشان بسپارم تا ضربه‌هاي موج، پاره‌هاي غم را از قلبم بكند و تكه‌تكه به دريا ببرد و قلبم را چون قطعه بلور، پاك و صاف بكند.


مي‌خواستم شمع گردم و بخاطر نور، سرتاپا بسوزم.

مي‌خواستم اشك شوم و عصاره وجودم را در پاك‌ترين و زيباترين شكلش به تو تقديم كنم.


مي‌خواستم سوز گردم، ذوق گردم، شوق گردم، عشق گردم، روح گردم، موج گردم، شمع گردم، نور گردم، اشك گردم، شور گردم، و بالاخره كلمه شوم كه نخستين تجلي خداست

  RSS  

ترجمه قالب
رضا امین زاده

Powered By
BLOGFA.COM

 همه بايد به قانون و ولايت در عمل ملتزم باشيم

 معاون اول قوه قضائيه گفت: ما معتقدم كه همه افراد و بخش‌ها با هر سليقه‌اي كه هستند بايد خود را ملتزم به قانون بدانند و در عمل هم همه بايد به قانون و ولايت ملتزم باشيم

حجت‌الاسلام سيد ابراهيم رئيسي معاون اول قوه قضائيه صبح امروز پنجشنبه در گردهمايي خانواده‌هاي شهداي هفتم تير ماه طي سخناني با اشاره به فرا رسيدن سالروز شهادت آيت‌الله بهشتي گفت: اولين محوري كه مي‌توان درباره شهداي هفتم تير مطرح كرد كه البته ويژگي‌ بارز آنها نيز مي‌باشد اين است كه شهداي 7 تير بصيرت داشتند.
وي افزود: در خصوص اهل بصيرت هم بايد گفت‌ كه آنها اهل حق هستند يعني تمام زندگي اهل بصيرت بر مدار حق مي‌چرخد و ما هم بايد زندگي خود را بر مدار حق قرار بدهيم.
معاون اول قوه قضائيه تصريح كرد: چهره‌ شهداي 7 تير چهره‌هاي با بصيرتي بود؛ در آن زمان كه فتنه‌هاي زيادي هم وجود داشت ولي آنها راه زندگي را دانسته و البته مي‌دانستند كه راه نجات كشور در گرو حق‌مداري است.
رئيسي ادامه داد: ولايت‌مدار بودن شهداي 7 تير نكته‌اي بسيار مهم است چرا كه فقط فتنه مخصوص آن زمان نبود بلكه 30 سال است كه دشمنان دنبال فتنه هستند و اين كه تا امروز نتوانسته‌اند به هدف خود برسند نه اينكه نمي‌خواهند بلكه نمي‌توانند به آن اهداف برسند.
وي با اشاره به اشتباه برخي در خصوص آيت‌الله شهيد بهشتي اظهار داشت: در خصوص شهيد بهشتي آنقدر امر مشتبه شد كه به ما مي‌گفتند چرا عكس وي را در كنار خود قرار مي‌دهيد ولي پس از شهادت اين شهيد بزرگوار همان‌ها فهميدند كه بهشتي چه شخصيتي بوده لذا سر مزار وي رفته و از اين شهيد معذرت‌خواهي مي‌كردند.
معاون اول قوه قضائيه تاكيد كرد: راه نجات كشور از فتنه‌ها اين است كه ببينيم نائب ولي خدا چه امر مي‌‌كند و البته اگر شهيد بهشتي هم زنده بود حتما مي‌گفت كه راه نجات كشور اطاعت از مقام معظم رهبري و فصل‌الخطاب دانستن فرمايشات ايشان است.
رئيسي با بيان اينكه روحيه شهيد بهشتي روحيه‌اي قانون‌گرا بود، گفت: شعار شهيد بهشتي قانون و قانون‌گرايي بود و هيچ كس نبايد به خود اجازه بدهد كه قانون را محور نداند چرا كه اگر اينگونه باشد سنگ روي سنگ بند نخواهد شد و امروز ما فكر مي‌كنيم كه مشي شهيد بهشتي براي همه الگو است.
وي اضافه كرد: ما معتقدم كه همه افراد و بخش‌ها با هر سليقه‌اي كه هستند بايد خود را ملتزم به قانون بدانند در عمل هم همه بايد به قانون و ولايت ملتزم باشيم و البته شهيد بهشتي دشمن‌شناس و دشمن‌ستيز هم بود.
معاون اول قوه قضائيه ادامه داد: امروز اوباما دلش براي ملت ايران مي‌سوزد و البته از روز انتخابات تلويزيون بي‌بي‌سي ضمن دلسوزي براي ملت ايران 24 ساعته مي‌شود؛ تو گفتي و من هم باور كردم.
رئيسي خاطر نشان كرد: تلويزيون بي‌بي‌سي براي جبران اقدامات ملت ايران در موضوع غزه افتتاح شد؛ در خصوص وضعيت فلسطينيان هم بايد گفت كه به بركت خون شهيد بهشتي و شهداي هفتم و بر اثر فرهنگ انقلاب اسلامي و ولايت‌مداري ملت ايران تير اين هويت براي فلسطينيان به وجود آمده است.
وي با اشاره به حضور 85 درصدي مردم در انتخابات دهمين دوره رياست‌جمهوري تصريح كرد :40 ميليون در انتخابات دهمين دوره رياست‌جمهوري شركت كردند اين در حالي است كه در روزهاي اخير ما شاهد بوديم كه در انتخابات ايتاليا تنها 22 درصد از مردم در انتخابات شركت داشتند لذا بناي دشمنان اين است كه شيريني انتخابات را به كام مردم تلخ كنند و البته انگليس هم بنا دارد تا انتقام غزه را از ايران بگيرد.
معاون اول قوه قضائيه يادآور شد: در سفر به يكي از كشورهاي خارجي داشتيم يكي از سران آن كشور در جلسه رسمي به بنده گفت كه مراقب انقلابتان باشيد چرا كه اگر امروز ما نفس مي‌كشيم به بركت انقلاب شما است.
رئيسي تصريح كرد: راه روشن شهداي هفتم تير دشمن‌شناسي، دشمن‌ستيزي، قانون‌مندي و قانون‌‌گرايي، ولايت‌مداري و اطاعت از ولايت بود البته امام(ره) و شهيد بهشتي به ما ياد داده بودند كه اگر دشمن براي شما كف زد هوشيار باشيد كه چرا آنها براي شما كف مي‌زنند لذا مبادا كار ما دشمن خوشحال‌كن باشد.
وي در پايان تأكيد كرد: اميدوارم در مقابل فتنه‌ها در پرتو اطاعات از ولايت و دشمن‌شناسي بتوانيم در مقابل آنها باز هم پيروز باشيم.

|+| نوشته شده توسط مقداد جلیلیان در پنجشنبه چهارم تیر 1388  |